رفتن به محتوای اصلی
انگلیسی مثل آب خوردن انگلیسی مثل آب خوردن

سطح A2–B1 • موضوع: مکالمه روزمره و سفر • حدود ۱۲ تا ۱۵ دقیقه

چطور مؤدبانه آدرس بپرسیم؟

وقتی در شهری جدید هستید، مهم‌ترین مهارت این است که ابتدا توجه فرد مقابل را با احترام جلب کنید و سپس نام مقصد را روشن بگویید. پرسش کوتاه، در محیط شلوغ بهتر از یک جمله پیچیده عمل می‌کند. بهتر است نام ایستگاه یا خیابان را یک بار تکرار کنید تا احتمال اشتباه کمتر شود.

برای آغاز مکالمه، عبارات زیر را با آهنگ طبیعی بخوانید. روی عبارت‌های مربوط به فاصله و جهت تأکید کنید؛ هر کارت انگلیسی یک دکمه شنیدن مستقل دریافت می‌کند.

Excuse me, could you tell me how to get to the train station?

ببخشید، می‌توانید بگویید چطور به ایستگاه قطار بروم؟

Is there a pharmacy around here?

اینجا اطراف داروخانه‌ای هست؟

What is the quickest way to the city centre?

سریع‌ترین راه رسیدن به مرکز شهر چیست؟

Am I going in the right direction?

آیا در جهت درست حرکت می‌کنم؟

Is it within walking distance?

آیا فاصله‌اش در حد پیاده‌روی است؟

واژگان و عبارت‌های ضروری مسیر

برای درک راهنمایی، لازم نیست واژگان سخت بدانید. مجموعه کوچکی از کلمات جهتی و نشانه‌های شهری بیشتر موقعیت‌های روزمره را پوشش می‌دهد. تفاوت «at» برای نقطه مشخص و «past» برای عبور از کنار یک نشانه را در مثال‌ها ببینید.

Go straight ahead.

مستقیم ادامه دهید.

Turn left at the next intersection.

در چهارراه بعدی به چپ بپیچید.

Walk past the supermarket.

از کنار سوپرمارکت عبور کنید.

It is opposite the post office.

درست روبه‌روی اداره پست است.

The entrance is between the bank and the café.

ورودی بین بانک و کافه قرار دارد.

Take the second street on your right.

وارد دومین خیابان سمت راست شوید.

سه تفاوت مکانی را به خاطر بسپارید: «next to» یعنی بلافاصله کنار چیزی، «opposite» یعنی روبه‌روی آن، و «between» یعنی میان دو مکان. در راهنمایی خوب، این نشانه‌ها پس از ترتیب حرکت‌ها می‌آیند؛ صرفاً گفتن «نزدیک بانک» ممکن است برای پیدا کردن ورودی کافی نباشد.

مسیر دادن مرحله‌به‌مرحله

برای مسیر دادن از یک الگوی سه‌مرحله‌ای استفاده کنید: ابتدا حرکت اولیه را بگویید؛ بعد محل پیچیدن را مشخص کنید؛ در پایان یک نشانه واضح برای تأیید مقصد بدهید. اگر مسیر طولانی است، آن را به سه یا چهار جمله کوتاه تبدیل کنید.

  1. حرکت اولیه را با یک فعل ساده توصیف کنید؛ مثلاً مستقیم بروید یا از خیابان عبور کنید.
  2. محل دقیق پیچ را با چراغ راهنمایی، تقاطع یا شماره خیابان مشخص کنید.
  3. در پایان، سمت خیابان و نشانه دیداری مقصد را توضیح دهید.

Go straight for about five minutes.

حدود پنج دقیقه مستقیم بروید.

Cross the road at the traffic lights.

از محل چراغ راهنمایی از خیابان عبور کنید.

Then turn right onto King Street.

سپس وارد خیابان کینگ در سمت راست شوید.

You will see the library on your left.

کتابخانه را سمت چپ خود خواهید دید.

مکالمه واقعی در خیابان

این مکالمه را یک بار بخوانید، سپس صدای هر جمله را جداگانه پخش کنید. تصور کنید فردی دنبال کتابخانه عمومی است و از عابری کمک می‌خواهد. هدف این مثال، تمرین شروع مؤدبانه، شنیدن چند مرحله مسیر و تأیید مقصد است.

A: Excuse me, is the public library far from here?

الف: ببخشید، کتابخانه عمومی از اینجا دور است؟

B: Not really. It is about a ten-minute walk.

ب: نه خیلی؛ حدود ده دقیقه پیاده‌روی است.

A: Great. How do I get there?

الف: عالیه، چطور می‌توانم به آنجا بروم؟

B: Go straight and turn left at the second traffic light.

ب: مستقیم بروید و سر دومین چراغ راهنمایی به چپ بپیچید.

B: The library is next to a small park, on your right.

ب: کتابخانه سمت راست شما، کنار یک پارک کوچک است.

A: So, left at the second light and then look for the park?

الف: پس سر چراغ دوم به چپ بپیچم و بعد دنبال پارک بگردم؟

B: Exactly. You cannot miss the entrance.

ب: دقیقاً، ورودی کاملاً مشخص است.

A: Thank you so much for your help.

الف: خیلی ممنون از راهنمایی شما.

چرا جمله تکرار مسیر مهم است؟ وقتی شنونده خلاصه‌ای از مراحل را دوباره می‌گوید، طرف مقابل فرصت دارد اشتباه را همان‌جا اصلاح کند. این تکنیک در گفت‌وگوی واقعی از حفظ کردن فهرست بلند اصطلاحات کاربردی‌تر است.

وقتی متوجه مسیر نمی‌شویم

اگر صدای طرف مقابل را واضح نشنیدید یا نشانه مسیر را پیدا نکردید، لازم نیست وانمود کنید همه‌چیز را فهمیده‌اید. سؤال روشن‌کننده بپرسید. تکرار محترمانه یک بخش از مسیر معمولاً کمک بیشتری از درخواست تکرار کل مکالمه می‌کند.

Could you repeat the last part, please?

ممکن است لطفاً بخش آخر را تکرار کنید؟

Do you mean the first street or the second street?

منظورتان خیابان اول است یا خیابان دوم؟

Could you show me on the map?

می‌توانید روی نقشه نشانم بدهید؟

Is the building before or after the bridge?

ساختمان قبل از پل است یا بعد از آن؟

اشتباه‌های رایج فارسی‌زبانان

اشتباه متداول فارسی‌زبانان ترجمه کلمه‌به‌کلمه «راست برو» یا استفاده نادرست از حرف اضافه است. فعل «turn» برای پیچیدن، «go» برای ادامه مسیر و «cross» برای عبور از خیابان به کار می‌رود؛ با جابه‌جایی آن‌ها ممکن است معنی جمله تغییر کند.

به‌جای ترجمه مستقیم، این الگوها را تمرین کنید

Turn right at the corner.

سرِ پیچ به راست بپیچید؛ نه اینکه صرفاً «راست راه بروید».

The hospital is across from the bank.

بیمارستان روبه‌روی بانک است.

Take bus number 12 towards downtown.

سوار اتوبوس شماره ۱۲ به سمت مرکز شهر شوید.

هنگام آموزش به دیگری، اطلاعاتی را که نمی‌دانید حدس نزنید. گفتن اینکه آدرس دقیق را نمی‌دانید اما نزدیک‌ترین ایستگاه یا نقشه را می‌توانید نشان دهید، از راهنمایی اشتباه بهتر است.

تمرین و پاسخ

تمرین اول: فرض کنید گردشگری کنار فروشگاه ایستاده و کتابخانه پس از دو تقاطع در سمت چپ است. یک پرسش مؤدبانه و پاسخ سه‌مرحله‌ای بنویسید. تمرین دوم: جمله‌های مکالمه بخش قبل را بدون دیدن ترجمه فارسی، به ترتیب درست با صدای بلند بگویید. تمرین سوم: مسیر خانه تا نزدیک‌ترین ایستگاه را در چهار جمله توصیف کنید.

پاسخ پیشنهادی تمرین اول

Excuse me, could you tell me where the library is?

ببخشید، می‌توانید بگویید کتابخانه کجاست؟

Go straight for two blocks, then turn left.

دو بلوک مستقیم بروید، سپس به چپ بپیچید.

The library will be on your left, opposite the bank.

کتابخانه سمت چپ شما، روبه‌روی بانک خواهد بود.

پاسخ تمرین سوم برای هر فرد متفاوت است. ملاک بررسی این است که فعل حرکت، محل پیچیدن و نشانه پایانی را مشخص کرده باشید و بتوانید جمله‌ها را بدون خواندن ترجمه توضیح دهید.

سؤالات پرتکرار

برای آدرس پرسیدن از کدام عبارت استفاده کنیم؟

در گفت‌وگوی روزمره، پرسیدن با عبارت مؤدبانه و سپس نام مقصد، ساده و کاربردی است. لازم نیست جمله طولانی بسازید؛ روشن بودن مقصد از طول جمله مهم‌تر است.

چطور درباره فاصله زمانی بپرسیم؟

به‌جای پرسش مبهم درباره نزدیک بودن، بپرسید مسیر با پیاده‌روی چقدر طول می‌کشد و آیا حمل‌ونقل عمومی هم لازم است.

چطور مکالمه را در خانه تمرین کنم؟

یک نقشه ساده رسم کنید و سه مقصد مشخص کنید. یک بار نقش سؤال‌کننده و بار دیگر نقش راهنما را بازی کنید. برای هر مسیر حداقل یک حرکت، یک پیچ و یک نشانه مکانی بگویید.

جمع‌بندی: از یک پرسش محترمانه شروع کنید، حرکت‌ها را کوتاه و به‌ترتیب بگویید، در پایان مقصد را با یک نشانه مشخص کنید و اگر شک داشتید، دوباره سؤال بپرسید. برای تسلط واقعی، مثال‌های انگلیسی همین مقاله را با دکمه بلندگو بشنوید و بعد بدون نگاه کردن به ترجمه تکرار کنید.